Çılgın denebilecek bir yaz. Sırf "eğlenebilmek" için "feragat etmek". Boşvermişlik. Sarhoşluk, ilk akşamdan kalmalar. İlk deneyler, yakışmayan ama merak uyandıran. Yenik; ama acımadı ki. Bitiş.. Sonra birden, sonbahar başlıyor, ilkbahar gibi,
Aşk... Olmaz sanmak, biliyorum sanmak, öğrenmiştim ama ben'ler, ben bliyorum zaten'ler. Yine büyük konuşmalar, yine gafil avlanış... Bu sefer ağır yenilgi, bu sefer gözgöre göre hatalar, ilk uykusuz geceler, midemi sıkan tavizler, kaçınılmaz umursa(n)mazlık, kontrol etmeye çalışırken kontrolden çıkışlar, akabinde düşüşler, sonra kaybediş.
Başa dönüş. Gözümün önünde aynı film bu sefer biraz da tanıdıklığın verdiği alışkanlıkla aynı şiddetteki daha kısa süreli semptomlarla oynuyor. Sebebini halen bulamadım, tabii bunun için temiz cezalandırıyorum kendimi.
Kontrol edemedeğimi kabul edemiyorum. Yenildiğimi kabul edemiyorum. Korktuğumuysa inkar edemiyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder